Leven is als reizen met de trein van het leven. Ieder van ons werd er eenmaal ongevraagd opgezet. Bij onze geboorte - met een kreet om te leven – worden we gedragen en opgevangen door liefdevolle armen. Dat is het begin, de opstapplaats. Daarna vangt het reizen aan, rollend op een spoor waarvan we enkel het begin kennen, maar waarop veel wissels volgen. Naar eigen keuze kunnen we wisselen van spoor en zo nieuwe mogelijkheden opzoeken. Het brengt ons momenten van vreugde net als verdriet en ontgoocheling.

Leven is als reizen met de trein van het leven. Onderweg komen we ook vele haltes tegen, waar nieuwe mensen ons vervoegen of waar van bekenden afscheid wordt genomen, haltes die naar een nieuwe toekomst leiden.

Zo verloopt het leven om eenmaal te arriveren in het eindstation. Ook daar zullen we - zoals bij onze geboorte -opgevangen worden en opnieuw thuiskomen. Daar wacht op ons een barmhartige Vader. (bewerking van tekst van PC)