Laudatio voor overleden medewerkers van de Sint-Antoniusparochie

Connectie tussen hemel en aarde op de Sint-AntoniusparochieEen echte herfstdag is het vandaag, bij het schrijven van deze tekst. Straks neemt onze parochie afscheid van één van haar medewerkers, Richard Staelens. Als lid van parochieploeg en kerkfabriek, “gardiaan” van het Capucientje en van de kerk, bezieler en stichter van verschillende parochiale initiatieven, was Richard jarenlang alomtegenwoordig. Hij leidde vele vergaderingen, maar zette zich ook in als klusjesman, sprak de parochianen aan, verkocht tombolalotjes of ging op zoek naar de prijzen. Een eenvoudige, wijze, nobele, aanspreekbare en gewaardeerde volksmens.

Toen het spijtige nieuws van zijn overlijden werd gemeld voelde ik me aangesproken als parochiaan, dankbaar voor al die inzet. Hij bracht in mij opnieuw het parochiegevoel naar boven. Het doet me terugdenken aan de vele medewerkers die ons in de 50 jaar parochie hebben verlaten om thuis te komen bij de Heer. Andere markante persoonlijkheden die horen tot het collectief geheugen én medewerkers die zich quasi onzichtbaar achter de schermen inzetten, allen essentieel en nog steeds een leegte nalatend.

Ik vraag me af welke initiatieven ze daar nu opzetten in de hemel. Houdt men ook daar alle sleutels bij om overal snel te kunnen ingrijpen, volgt men de financiën of activiteiten op, tekent men kaarten en plannen, maakt men muziek, zijn er sobere maaltijden of geschenkenbeurzen, geeft men catechese, is men aan het belotten, … of draagt men eenvoudigweg zorg voor elkaar?          

10 november 2018 - de webmaster