Parochiale bedevaart naar Oostakker: 22 juli 2019 - verslag

Onder een stralende zon, met een zachte bries op ons hoofd, trokken we met 62 naar Oostakker waar Moeder Maria vanuit de grot ons opwachtte. We vormden een schakel in de lange stoet die tijdens het ganse jaar hier voorbij komt.

Waarom een bedevaart?

Om te verpozen bij de Bron, om te bidden, te zingen bij en tot Maria voor zovele noden buiten ons leven, binnen onze gezinnen, parochies, vrienden, dierbaren, zieken en vooral voor hen die het moeilijk hebben. We bidden om hoop, om vertrouwen te putten bij de grot in de holte van ons soms moeilijk leven en waar lijden en verdriet soms zo krachtig kunnen zijn.

  • aan grot 01
  • aan grot 03
  • aan grot 02
  • groep 01
  • groep 02
  • grot 02
  • kerk binnen

Gesteund en gesterkt

Dankbaar waren we omdat we er met zovelen bij konden zijn: soms strompelend, voet voor voet, al dan niet met een rolstoel of een begeleidende stok, een vrijwillige arm ter ondersteuning. Er werden kaarsen gebrand voor al onze intenties, een licht voor wie wij in ons hart mochten aanbevelen. Onze voettocht sloten wij af in de Basiliek waar Psalm 23: “De Heer is mijn herder” ons de zalvende rust gaf.

"Opdat we de komende tijd elkaar tot zegen zouden zijn"

We kleedden het beeld van Maria met een bonte mantel van kleuren, voor elk seizoen van ons leven een kleur. Gesterkt door haar woorden: “Doe maar wat Hij u zeggen zal” gingen we ter zegen, opdat wij de komende tijd elkaar tot zegen zouden zijn vooral als ons leven kwetsbaar is.

Begeleid met het Magnificat sloten we af in de Basiliek en trokken vandaar richting Hotel de Lourdes waar met alle zorg en attentie koffie en wafels werden opgediend. 

Dank voor een geslaagde bedevaart

Dank je wel aan allen die op deze zomerse dag het hebben aangedurfd om mee op tocht te gaan en ook aan de werkgroep Ziekenzorg Sint-Antonius die deze bedevaart mogelijk heeft gemaakt.