Dankbaar herdenken in RVT Sint-Job

Een druilerige morgen bracht ons naar het rusthuis Sint-Job want ook daar gingen het voorbije jaar geliefde mensen heen. Wie er verblijft wordt familie van elkaar en smeedt een band. Eén na één werden een 40-tal bewoners door liefdevolle en dienstbare handen naar de bijeenkomst gebracht. We werden goed geobserveerd en niettegenstaande onze verplichte masker werd “onze pater” met een glimlach op de gerimpelde en door pijn vertrokken gezichten, herkend.

Al snel hadden sommigen gezien dat we ook Marialiederen zouden zingen en er werd zowaar spontaan een repetitie gehouden nog voor de viering zou aanvangen. Bewoners konden actief deelnemen door mee voor te lezen of wie het aankon mee zingen. Er heerste een ingetogen stemming.

Een herinneringskaartje werd meegegeven om nog eens goed alle namen te overzien, het werd dankbaar en warm onthaald.

Gezegend gij die dankbaar zijt, die even een glimlach geeft en die mij de hand reikt.

Gezegend gij die mensen niet doodzwijgt.

Gezegend gij die luistert en die een hand op mijn schouder legt.

Gezegend gij die met al je geduld mij troost en helpt blijven geloven dat God mijn herder is en dat Moeder Maria nog altijd gaat op Vlaamse wegen.

Laat ons dezer dagen kaarsen blijven aansteken als teken van liefde, van goedheid, als teken van rouw en van medeleven. Dank aan Steffi en het personeel dat hun best had gedaan om de mensen bijeen te brengen.