De verloren zoon in mij

In iedere liefde komt een moment dat je bij mekaar niets meer te bewonderen hebt.

Wonden van té harde woorden en misbruikt vertrouwen worden zelfs door de tijd amper geheeld. Hooggespannen verwachting werd bittere ontgoocheling. Aanbidding werd onverschilligheid. Uitpraten helpt niet meer: je kent mekaar al door en door. Gebreken zijn niet meer te verbergen. Van de idealen en de dromen is alleen wat naakte schamelheid overgebleven. En misschien heel diep van binnen de vraag die men niet meer stellen durft: zou jij nu nog van mij willen houden?

In elke liefde  komt dat cruciale moment waarop een mens heel diep moet kiezen: ofwel geef je het kwaad een kans, ofwel geef je mekaar een kans. Vergeven heet dat dan: mekaar aanvaarden zoals je maar bent en niet meer zoals je zou moeten zijn. Zo heeft God de wereld liefgehad. 

(naar Carlos Desoete)