Vieren met én wensen van onze kandidaat-vormelingen

Het was weer een tijdje geleden dat we de jongens en meisjes van de catechese mochten ontmoeten in onze kerk. Zaterdag 8 januari was het zover. Iedereen verstoken achter het verplichte mondmasker en blijgezind aan de slag.

Stilstaan bij ons doopsel (en vormsel)

Juist dit weekend herdachten we in de vieringen het doopsel van de Heer. Het deed ons eveneens stilstaan bij ons eigen doopsel. En aangezien binnen enkele maanden deze kandidaten hun doopsel zullen bevestigen in hun H. Vormsel, deed het ook stilstaan bij je eigen gedoopt en gevormd zijn, ja je kijkt achterom.

Jezus nodigt ons uit om van de wereld iets moois te maken

In Jezus heeft God zich geopenbaard, God heeft in Jezus handen en voeten gekregen. Ook wij hebben handen gekregen om mensen te omarmen en voeten om naar mensen toe te gaan. Een hart om deze jongeren in ons hart te sluiten en hen binnen te leiden in het christelijke geloof dat nu misschien niet helemaal doordringt maar laten wij het zaden noemen die wij zaaien en dit hopelijk met de jaren wasdom krijgen. Jezus nodigt ons uit om van de wereld iets moois te maken, een wereld waarin alle mensen zich als vrienden bij elkaar thuis voelen. Dagelijks krijgen we kansen om goed te zijn voor elkaar, die kansen willen wij hen geven.

Wat zou ik willen betekenen? 

In de eerste lezing die zij ons brachten was er sprake van een stoere eik. Hij was geveld om tot hout te verzagen. Wat zou deze eik wensen dat er van hem gemaakt wordt? Een deur om open te zetten om mensen toegang te geven? Een raam om bij elkaar een kijkje te nemen? Een tafel om samen aan te zitten waar gastvrijheid is en liefde? Een rustbank voor de vermoeide reiziger?

Het moeilijkste en het mooiste ... voor anderen warmte en licht zijn

Er kwam een heel eigenaardig antwoord maar om eens diep over na te denken. God zei: "Laat me gewoon brandhout van je maken. Laat je zagen en in stukken hakken. Dan geef je de mensen warmte en licht en dat hebben ze het meeste nodig...Zo geef je ook het beste van jezelf, want brandhout geeft zich verloren om het beste voor anderen te zijn."

Nieuwjaarswensen - licht van de kerstster

Bij het begin van het nieuwe jaar hadden deze kandidaten ook een lieve wens voor ons klaar: “We kunnen wensen verzinnen van hier tot aan de maan. Maar wat wij jullie het meeste wensen komt uit het diepste in ons. We wensen dat het licht van de kerstster jullie dromen mag verlichten en jullie nachten mag verhelderen zodat jullie uitgerust elke nieuwe dag warmte kunnen uitstralen voor iedereen die jullie mogen ontmoeten. We wensen jullie een gelukkig nieuwjaar”.

Bij het buitengaan kregen we elk een doosje met een wens, maar daarin zat het licht voor de komende dagen van dit nieuwe jaar. Heb jij je lichtje al laten branden ? Doen… want eenmaal het is opgebrand verschijnt er een wens voor jou. Deze van mij luidt : “Ik wens jou dat er een jaar op je wacht dat vooral naar je lacht.”

Marina

Kerst (Feest?) voor iedereen

Kerst voor iedereen

Nog niet helemaal uitgeslapen na de viering in de enige-échte middernachtsmis in het Aalsterse, trok ik naar het bosje achter het kerkhof voor een fikse wandeling. Op de terugweg wipte ik de kleine maar gezellige bakkerswinkel binnen. Tijdens de bediening informeerde ik naar de tekst die aan de toog hing : ‘Oud brood? Bevraag u aan de kassa’. Beestjes voederen : het is één van mijn dagelijkse onschuldige bezigheden waar ikzelf minstens evenveel genoegen aan beleef dan de dieren zelf. Met een reuze zak pistoleekes van de vorige dag stak ik de weide over. Deze keer was er méér dan genoeg voor iedereen. Meestal zorg ik ervoor dat elk dier aan zijn trekken komt : ook de kleinere of zwakkere die zich dikwijls laten overtroeven door de sterke en agressieve stalgenoten. Precies zoals bij de menselijke soort: de machtigen en zgn. slimmeriken die het eigenlijk niet of veel minder nodig hebben, slagen er makkelijker in de buit binnen te halen. Zwakkere mensen of minder begaafden kunnen zich minder laten gelden en trekken meestal aan het kortste eind. Maar op deze Kerstdag was er overvloed. Het was feest voor iedereen.

Marcel

 

Wat als we degenen vieren die het niet vieren?

Bovenstaande reflectie van Marcel doet me denken aan de nieuwe song van Stromae, uitgebracht net voor de feestperiode. Zijn lied gaat daarentegen over gewone mensen van alledag, mensen die we allemaal kennen. Die hard werken, ook wanneer anderen feesten. Mensen met een gebroken hart. Maar waar in alle feestdrukte vaak geen aandacht voor is, terwijl dit net zo'n moeilijke tijd is voor hen. Goed om eens vaker bij stil te staan ... en ze eens te bedanken, extra te bellen of langs te gaan. 

Ja, laten we vieren wie niet viert
Het glas heffen op hen die er geen hebben
Vliegtuigpiloot of verpleger
Vrachtwagenchauffeur of stewardess
Een bakker of een visser.
Een toast op de kampioenen van de slechtste uren.

Aan jonge ouders die in tranen uitbarsten.
Aan professionele slapelozen.

En al diegenen die lijden aan hartzeer en geen zin hebben om te vieren
Die geen zin hebben om te vieren

Bron: https://muzikum.eu/nl/stromae/sante-songtekst-nederlandse-vertaling

Catechesebijeenkomsten januari en februari

De kandidaatvormelingen starten 2022 op bijzondere wijze. Op 15 januari geven zij immers hun naam op in de viering van 18u00.

De daaropvolgende bijeenkomst is voorzien op 19 februari 2022, waarbij de kinderen verwacht worden om 15.30 u. Gezien de omstandigheden hangt dit af van de evolutie van Covid en wat voorgeschreven of opgelegd wordt.

Wat alvast zeker is, is dat altijd het mondmasker wordt gedragen in de kerk.

Catechist Els 

 

Uitstel muzikale namiddag OKRA

Door de coronamaatregelen kan onze muzikale namiddag, die aangekondigd werd voor 17 januari, spijtig genoeg niet doorgaan. Deze activiteit wordt verschoven naar 16 mei, hopend dat we tegen dan van de corona-miserie zullen verlost zijn.

Naar een levendige kerkgemeenschap

Paus Franciscus nodigt  de gemeenschappen uit tot reflectie, na denken om nieuwe dynamische  initiatieven te ontwikkelen. Hij stimuleert  de geloofsgemeenschap om durvend en creatief  te zijn, nadenken  over doelstellingen, structuren en stijlen om de nieuwe evangelisatie te animeren; hoe een aantrekkelijke levendige gemeenschap opbouwen. Of zoals Mgr. De Kesel het zegt: hoe kan men geraakt worden door de kracht en de schoonheid van het Evangelie: de synodale weg naar een levendige Vlaamse kerkgemeenschap.