Over het muurtje kijken

De vakantie loopt stilaan naar z’n einde, de druk(te) neemt gestaag toe. Velen zochten andere oorden op. Andere lucht, ander eten, andere ritmes … dat kan deugd doen. Toen “vakantie” zoals we het nu kennen nog niet bestond, werd men op pelgrimstocht gestuurd. Het eten geteeld op andere bodems in andere klimaten, bevatte andere (hoeveelheden van) microvoedingsstoffen. Daardoor had het pelgrimeren toen ook werkelijk een heilzame werking op onze fysiek. Het belang van die andere voeding is vandaag de dag niet meer aan de orde, maar wel des te meer de nood aan zichzelf herbronnen, zichzelf terugvinden. En soms kan dat ook gewoon dichtbij huis.

Soms is het genoeg eens over het muurtje te kijken. Figuurlijk dan toch 😊. Zo vind ik vind het interessant rond te toeren op de websites van andere parochies en kerkplekken. Op vakantie vanuit de zetel, binnen het dekenaat Aalst en daarbuiten. Het is tof om te zien hoeveel creativiteit zich in de digitale wereld ontplooit. Ik hoop dan altijd dat het ook de jongeren onder ons bereikt, hen aanspreekt met de technologie, woorden, en beelden die hun vertrouwder zijn en hen tegelijk houvast biedt in een voor hen zo uitdagende tijd.

Zelf was ik onder andere verrast door het artikel “de weekkapel” op de website van onze buren, de Sint-Gudulaparochie. Die foto van een gezellige, huiselijke ruimte met mooie zetels in vrolijk fris geel, sprak me meteen aan. Waaaw, wat een goed idee om allerlei invullingen van de weekkapel op deze manier te verenigen en kaderen! Een plaats waar je behoorlijk letterlijk thuis kan komen, tegelijk duidelijk visueel verbonden met de kerk, maar ook afgesloten door een glazen wand, waardoor een conversatie tussen (toevallige) bezoekers heel natuurlijk kan verlopen.  

En dus staat een bezoekje aan de kerk van Mijlbeek, en aan deze weekkapel, zeker nog op mijn agenda vòòr het einde van de vakantie. En, wie weet, ook nog wel daarna … Echt mooi gedaan Pieter!

 

Updates bij het afscheid van deken Marc en het verwelkomen van deken Hans estafettestokdoorgeven

Deken Marc

Op zaterdag 17 september om 18.00 u. is er een dankviering in de dekenale Sint-Martinuskerk te Aalst. Naar aanleiding van het afscheid van onze pastoor-deken Marc Verwaeren nodigen we u uit om bij te dragen aan een afscheidscadeau. En, op zondag 25 september wordt deken Marc Verwaeren aangesteld als pastoor in de Emmanuelparochie te Hamme/Waasmunster, in een viering om 15.00 u. in de Sint-Pietersbandenkerk te Hamme (Marktplein).

Meer uitleg over elk van deze drie activiteiten vindt u op onze parochiale website, in het artikel Deken Marc verlaat Aalst - updates

Communie Sint Jozefschool Eikstraat 008b
Deken Marc in interactie met de eerste communicantjes één van de voorbije jaren

Deken Hans

Deken Hans richt zich op zijn beurt, naar aanleiding van Onze-Lieve-Vrouw Tenhemelopneming met een introductiebrief tot de geloofsgemeenschap van het dekenaat Aalst. Later volgen nog meer updates over de aanstellingsviering. Ook hiervoor verwijs ik u graag door naar de parochiale website, Nieuwe deken benoemd voor Aalst

AnunciationByMurillo  
Aankondiging van Jezus' geboorte aan Maria - Mij geschiede naar Uw woord - thema uit de brief van Deken Marc

 

OKRA activiteiten in september

Op maandag 5 september om 14.00 u. start de gratis kaart- en spelnamiddag in café ’t Capucientje.

Op maandag 19 september om 14.00 u. is iedereen welkom op de muzikale namiddag in de zaal van ’t Capucientje. Inkom: € 5 voor leden en € 7 voor niet-leden. 

Meer info bij: Georges Rousseau (053 39 90 83)

Aan iedereen een deugddoend weerzien!

Bron van leven, bron van hoop MaryByJaymeeLaws

Op 15 augustus vieren christenen tegelijk de dood, de verrijzenis, het binnengaan in het paradijs en de kroning van Maria als koningin van de hemel.

Moeder van de Zoon

Volgens sommige bronnen riep Maria alle apostelen bij zich toen ze begreep dat haar leven hier ten einde liep. Ze waakten bij haar bed terwijl ze insliep. Op de grens tussen leven en dood, wordt gezegd, zie je je leven voorbijflitsen. In de onderstaande video van Christian Art, kijken we, door de lens van de christelijke kunst, naar hoe Onze Lieve Vrouw teruggekeken zou kunnen hebben op haar leven voordat ze in de hemel werd opgenomen.     

Onbreekbare band

Je kind zien lijden en sterven, is ongemeen hard. Diepgelovig als ze was, was Maria na de jaren van verkondiging in de jonge Kerk misschien ook best wel bereid te sterven, gelovend dat het échte leven bij Hem ligt. In Oosterse iconen wordt dit moment van ontslapen uitgebeeld. Een mooie, recente icoon met dit thema is deze van de Oekraïense artieste Lyuba Yatskiv (°1977, Lviv). Hierop zien we hoe Christus liefdevol het lichaam van zijn overleden moeder aanraakt en haar ziel zorgzaam bij zich neemt. De onbreekbare band tussen moeder en kind wordt tastbaar gemaakt.   

Dormition
Detail from the icon Dormition by Lyuba Yatskiv 

© Lyuba Yatskiv http://iconart.com.ua/en/artists/artist-4/lyuba-yatskiv

 

Onze moeder, voorbeeld en houvast

De tenhemelopneming van Maria houdt de belofte in dat ook voor ons de dood niet het ultieme einde is. We worden uitgenodigd, naar haar voorbeeld, op eenzelfde manier in het leven te staan, het geloof te beleven. Haar onvoorwaardelijk vertrouwen in Hem maakt van haar de gelovige bij uitstek.

Ondanks de uitzonderlijke status die ze heeft als Moeder-Koningin, voelt het alsof ze tegelijkertijd het meest aanspreekbaar, gegrond, dichtbij mensen is; een liefelijke persoon waaraan zovelen houvast zoeken. Is de nederigheid, eenvoud, onzelfzuchtigheid, dankbaarheid waarmee ze engagement opneemt nog een bron van inspiratie voor ons, vandaag?

Moge het feest van Onze-Lieve-Vrouw ten hemelopneming nieuwe hoop in het hart en licht in het leven brengen van allen die zich beproefd voelen. En, mogen wij met hernieuwde moed proberen ook voor elkaar de armen en de schoot te worden waarin God mensen draagt.

 

Geen andere handen dan...

Telkens wanneer ik de voorbije weken mijn fiets onder het kruis van onze Sint-Antoniuskerk plaatste, deed het me pijn om de afhangende hand van ons Heer te zien. Soms dacht ik "Ja, Je hebt geen andere handen dan … maar hiermee kan ik Je toch niet helpen". De tijd heeft geen wonden geheeld maar deed het cement afbrokkelen, weer en wind deden hun werk.

Heilige Kruiskapel buiten aan de Sint-Antoniuskerk voor de renovatie - 2022
Heilige Kruiskapel buiten aan de Sint-Antoniuskerk voor de renovatie - 2022 - © Ann Verdoodt

 

We praatten er eens over want dit oogde toch niet voor ons Huis. Er werd iemand gevonden die deze uitnodigende arm kon herstellen en hoe …. een nieuwe laag verf erbij en kijk hoe mooi. Als ik nu mijn fiets plaats zeg ik: "Hier ben ik, tot Uw dienst."

Heilige Kruiskapel buiten aan de Sint-Antoniuskerk na de renovatie - 2022
Heilige Kruiskapel buiten aan de Sint-Antoniuskerk na de renovatie - 2022 - © Ann Verdoodt

 

Heilige Kruiskapel buiten aan de Sint-Antoniuskerk na de renovatie, detail - 2022
Heilige Kruiskapel buiten aan de Sint-Antoniuskerk na de renovatie, detail - 2022 - © Ann Verdoodt

 

Ook langs de andere kant kreeg O.L.Vrouw een opknapbeurt : verf, verlichting en vaak zie je een vers bloemetje of een kaars verschijnen. Voor beiden zeggen we van harte dank aan wie de nodige euro’s gaf om het te bekostigen.  

Marina

OLV Oorzaak Onzer Blijdschap, Sint-Antoniuskerk, fris geschilderd - 2022
Onze-Lieve-Vrouw Oorzaak Onzer Blijdschap fris herschilderd - 2022 - © Ann Verdoodt

 

OLV Oorzaak Onzer Blijdschap, Sint-Antoniuskerk, fris geschilderd, detail - 2022
Onze Lieve Vrouw Oorzaak Onzer Blijdschap buiten aan de Sint-Antoniuskerk na de renovatie, detail - 2022 - © Ann Verdoodt